10 قبل از ظهر | پنجشنبه ششم تیر 1387
زاويه اصابت ضربه
بالاترين راندمان در انتقال نيرو، به هنگام وارد كردن ضربه عمودي بر جسم صورت ميگيرد. يك دليل ساده آن، افزايش ضخامت مؤثر در ضربه مورب است. براي مثال اگر ضربه در زاويه 90 درجه (عمودي) بر جسم وارد شود، بايد بر ضخامت 2 سانتيمتر غلبه كند. اما اگر همين ضربه در زاويه 45 درجه زده شود، بايد بر ضخامت مؤثري در حدود 3 سانتيمتر غلبه نمايد.
افزايش ضخامت مؤثر جسم، نيروي لازم براي غلبه بر آن را با توان 2 افزايش ميدهد. يعني اگر براي شكستن جسم با ضربه عمودي به 40 نيوتن فشار نياز بود، در زاويه 45 درجه، شكستن همان جسم به 90 نيوتن فشار نياز دارد!
به همين دليل، در تكنيكهاي دست و پا، تاكيد ميگردد كه ضربه بايد عمود بر هدف اصابت كند. مانند تكنيكهاي «دوليو چاگي» و «مومدوليو باندا دولوچاگي» اما در تكنيكهاي دفاعي، بايد دست با زاويه مايل در مقابل ضربه قرار گيرد تا از قدرت نفوذ ضربه بكاهد.
اگر انتقال توان را در دو بعد يك صفحه (عمودي و افقي) بحث نمائيم، علم مثلثات و ترسيم محورهاي مختصات، كمك شاياني به درك علت افت توان در ضربات مايل مينمايد. دو محور Sin (عمودي) و Cos (افقي) محورهاي اصلي مختصات ميباشند كه از 0 تا حداكثر 1 (واحد) قابل اندازهگيري ميباشند. محور عمودي سينوس، بيانگر ميزان انتقال نيروي ضربه به جسم ميباشد كه در زاويه 90 درجه (عمود) به حداكثر خود رسيده و در ساير زوايا مقادير كمتري خواهد داشت.
همانطور كه از دايره مثلثاتي مشخص است، هرچه به زاويه 90 درجه نزديكتر شويم، مقدار سينوس زاويه بيشتر خواهد بود. كاهش راندمان انتقال توان در حالت مورب، به همراه افزايش ضخامت مؤثر جسم، شكستن آن را بسيار مشكل خواهد نمود و به همين ترتيب در دفاعها قرار گرفتن در زاويه مايل، از قدرت تخريبي ضربه خواهد كاست.
لینك ثابت | نویسنده: شفیق | موضوع: شكستن اجسام (كيوكپا)
برترین های تارنما: